MIĘDZYBRODZIE

Dane kontaktowe:
MIĘDZYBRODZIE, MIĘDZYBRODZIE

Tel: ,
www:


Nadchodzące Imprezy

Wioska leżąca nad Sanem, na obu jego brzegach. Część wschodnia wsi leży w Górach Słonnych a zachodnia na Pogórzu Dynowskim.  W Międzybrodziu sklep, przystanek PKS, przeprawa łódka przez San na drugą stronę wsi. Dojazd od strony Sanoka przez Białą Górę (część wsi gdzie stoi cerkiew) lub drogą na Mrzygłód – zachodnia część wioski. PKS tylko do części zachodniej.

Historia
Wieś wzmiankowana w 1439 roku, jako wieś królewska, podległa wójtowi sanockiemu, lokowana na prawie ruskim. W 1510 r. Wzmiankowane jest tu cerkiew parafialna. Według tradycji pierwszymi osadnikami we wsi były rodziny Germaków i Wajcowiczów.
Wajcowiczowie przechowywali dokument wydany im przez Augusta III, nadający im przywilej połowu ryb, wyrobu piwa, wyrębu lasu oraz zwalniający ich z pańszczyzny.  Dokument ten zaginą podczas powojennych wysiedleń.

Rodzina ta była również fundatorem dwóch ostatnich, cerkwi w Międzybrodziu. W 1602 roku starosta Jerzy Mniszech włączył wieś do utworzonego przez siebie, niegrodowego starostwa krosnieńskiego.
W 2 połowie XIX wieku majątek nabyła rodzina Kannerów. Na początku dwudziestego stulecia część wsi  należała do rodziny Nowaków.
Na terenie Międzybrodzia odkryto ślady osadnictwa

Zabytki

1. Cerkiew p.w. Trójcy Świętej, grecko-katolicka, parafialna, obecnie kościół rzymsko-katolicki – filialny. Zbudowana w latach 1899-1900 z fundacji Aleksandra Wajcowicza.
Murowana, potynkowana. W ukraińskim stylu narodowym, jednokopułowa. We wnętrzu ikonostas  pędzla Bogdanowicza ze Lwowa, z 1900 roku. Bogate  freski na ścianach i stropie –figuralne i ornamentowe, współczesne cerkwi. Na sianie północnej duży portret fundatora trzymającego plany cerkwi – Aleksandra Wajcowicza, doktora medycyny, wykonany w 1899 roku przez Feliksa Bogdańskiego.

Wajcowicz, jako powstaniec z 1863 roku został zesłany na Syberię, po powrocie, z której fundował cerkiew, plebanię i szkołę. Jego nagrobek znajduje się obok cerkwi. Po wysiedleniu ludności ukraińskiej użytkowana jako kościół rzymsko-katolicki. W 1966 roku zamknięte i przekazana w administrację Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku.

Pod naciskiem miejscowej ludności cerkiew zwrócono i od roku 1973 pełni funkcję kościoła rzymskokatolickiego.
Obok świątyni murowana dzwonnica, oktogonalna,  wybudowana w roku 1900.
Według jednej z legend w miejscu tym istniał niegdyś klasztor Bazylianów, według innej, miejsce budowy cerkwi wskazał wyrzucony przez wodę dzwon, pochodzący z dawnej cerkwi na pobliskim Horodyszczu.

Na przycerkiewnym cmentarzu grobowiec rodzin Kulczyckich i Dobriańskich, zbudowany w kształcie piramidy, w latach trzydziestych, dwudziestego wieku. W grobowcu leżą „doczesne szczątki” Włodzimierza i Jerzego Kulczyckich .

Włodzimierz Kulczycki (1862-1936) profesor a później rektor Akademii Weterynaryjnej we Lwowie i jego syn Jerzy  Kulczycki (1898-1974) doktor filozofii z dziedziny archeologii, historyk sztuki, zebrali kilimów i kobierców wschodnich.  ogromną kolekcję. Część zbiorów znajduje się obecnie na Wawelu a część w Muzeum Tarzańskim w Zakopanem.

2. Kapliczka wzniesiona w XIX wieku, murowana i otynkowana.

Szlaki
Pieszy szlak dydaktyczny –Szlak Ikon, znakowany kolorem niebieskim.
Rowerowy Szlak dydaktyczny – Szlak Nadsańskich Umocnień, znakowany kolorem czarnym.
Szlak wodny – błękitny San.

Źródło:  www.Bieszczady24.plObecnie kościół rzymsko-katolicki dawna Cerkiew p.w. Trójcy Świętejqlik senseраскрутка ссылки

Wczytywanie mapy...